مراسم عروسى دو نور الهی حضرت علی و حضرت زهرا

حضرت على(علیه‎السلام) مى‎فرماید: حدود یک ماه از عقد من و فاطمه گذشت و من خجالت مى‎کشیدم با پیغمبر درباره فاطمه صحبت کنم، ولى گاهى که خلوت مى‎شد، مى‎فرمود: یا على چه همسر نیکو و زیبایى نصیبت شد؟ بهترین زنان عالم را تزویج تو کردم.

روزى برادرم عقیل پیش من آمد و گفت: برادر جان! من از ازدواج تو بسیار مسرور هستم. چرا از رسول خدا(صلّى الله علیه و آله) خواهش نمى‎کنى که فاطمه را به خانه‎ات بفرستد تا به وسیله عروسى شما، چشم ما روشن گردد؟ پاسخ دادم: خیلى میل دارم عروسى کنم اما از رسول خدا خجالت مى‎کشم. عقیل گفت: تو را به خدا سوگند! هم اکنون با من بیا تا خدمت پیغمبر(صلّى الله علیه و آله) برویم…

(ادامه…)

قلب ها می تپند و ثانیه ها می شمرند تپش قلب ها را

فکر ها می اندیشند و سالها می افزایند تفکر اندیشه ها را

دل ها می گویند و قلم ها می نویسند سخن دل ها را

چشم ها نظاره می کنند و چهرها می خوانند انتهای چشم ها را

زبان ها می گویند و نویسندگان می مانند در پهنای وسعت زبان

ای که حرم در حُرمت حریمت می ماند

و یاس از حُرمت یاس به شگفتا می آید

و ای که قلم ها در بیان حُرم+ت حَرمت سرخم کرده اند.

« ای یاس علی »