بیانات آیِت الله وحید خراسانی در آستانه عاشورای فاطمی

آیت الله وحید خراسانی

بسم الله الرحمن الرحیم

آنچه گفته شد : [که شما خدام حضرت زهرا سلام الله علیها هستید...] ، اما از من غیر از قصور و تقصیر هیچ نیست . ما کاری نکردیم ، اما شما یا باید از پدرتان تشکر کنید ، یا از مادرتان ، یا یک سابقه حُسنائی و عمل صالحی داشتید که به این توفیق رسیدید . در بین این کلمات گفتند : اینها خدّام و نوکران حضرت زهرا هستند ، این کلمه کلمه ای است بهت انگیز .

قطب الدین راوندی از اعلام علما و فقها و محدثین متقدمین ، او این روایت را نقل می کند ، که امّ ایمن بعد از شهادت حضرت زهرا ، قسم خورد که در مدینه نمی ماند . سر به بیابان گذاشت . [قضیه] چه بوده ؟ چه شده ؟ [حضرت زهرا] چه کسی بوده ؟ او [ام ایمن] می داند . “حلفت” قسم خورد که در مدینه نماند . رفت به صحرا ، در آن بیابان عربستان تشنه شد ، به حد مرگ رسید ، یک جمله گفت ، گفت : “یا رب انا خادمة فاطمة”، من خدمتگزار فاطمه ام . تا این جمله را گفت : از عطش کشته می شوم ، دلوی از آسمان سرازیر شد ، شربتی نوشید . این مهم است ، شرح این کلمات مفصل است . [از آن] شربتی نوشید [که] هفت سال نه طعامی ، نه شرابی ، نه آب ، نه نان ، نه غذا ، نه آب ، به این بدن دیگر نرسید [و احتیاج نداشت] . یعنی چه ؟ یک کلمه گفت من خادمه فاطمه ام – خدمت مقبوله این است – در این نشئه جوابش دادند ، آن هم آب از کجا بود ؟ کسی خبر ندارد ، منقلب کرد این بدن مادی را ، نوامیس طبیعت را خنثی کرد . خدمت او اکسیری است که هر فلزی را منقلب می کند .

اسم ، علامت مسمّی است . اسماء ما اسماء زمینی است . یک عده اسمهاست آسمانی است ، اما آنی که محیّر العقول است این است : “لفاطمة تسعة أسماء” او ۹ اسم دارد ، اما این ۹ اسم نه زمینی است ، نه آسمانی . کسی که اسمش این است، خودش چیست ؟ آن وقت این اسمها چیست ؟ هیچ مقامی بالاتر تصور نمی شود از مقام عند اللهی . عندیّت عزیز مقتدر . “عند ملیک مقتدر” آسمان دیگر آنجا محو است ، عرش و کرسی و لوح و قلم نابود است ، مقام عندیّت است . روایت این است : فاطمه ۹ اسم دارد من عند الله . اگر اسم او عند الربّ است ، خود او چیست ؟

شیخ المحدثین صدوق نقل می کند از جابر ، سؤال کرد از امام ششم : چرا فاطمة الزهراء ، زهرا نامیده شد ؟ فاطمه چه شده توأم با کلمه زهرا شده ؟

ما حدیثی داریم ، فقه حدیثی . روایتی داریم ، درایت روایتی . روایت یک باب است ، درایت روایت باب دیگر است . حدیث بابی است ، فقه الحدیث بابی . اشارات و لطائف و حقائقی که در کلمات اهل بیت است ، اینها در دسترس هر کسی نیست .

پرسید : چرا زهرا نامیده شده ؟ جوابی که در این روایت است – من مختصر می گویم، شرحش یک کتاب است – فرمود : سرّ لقب زهرا … ، در سرّ لقب زهرا بیان امام ، قریب به این مضمون است که از نور عظمت خدا خلق شد ،… از نور عظمت . این درخشندگی منشأش این است ، وقتی خدا او را از نور عظمت خودش آفرید ، ” اشرقت” تابید بر سماوات و ارض . باطن همچو باطنی است ، روح ، جوهره انیّت از نور عظمت است . بعد که اشرقت … . میدان اشراق – عجب این است – دائره اشراق ، دائره نور آفتاب با این عظمت فقط منظومه شمسی است . هر یک از این شموس دائره ای برای اشراق دارد . او چه خورشیدی بود که دائره اشراقش تمام سماوات و ارضین را نور باران کرد . ملائکه ای که امیرالمؤمنین در وصف آنها می فرماید : “من ملائکة اسکنتهم سماواتک ورفعتهم عن ارضک هم اعلم خلقک بک ” ، [بعد که اشرقت] همچو ملائکه ای “خرّت الملائکة ساجدین” تمام یکسر به سجده افتادند ، گفتند : بارالها این چه نوری بود ؟ جواب عجیب است . این نوری بود که “خلقته من عظمتی” او را از عظمت خودم آفریدم . این مبدأ خلقت [او] . بعد فرمود : “اخرجه” این نور را خارج می کنم از نبی ای از انبیاء خودم ، که فضّـلته علی جمیع انبیاء . نوری که از عظمت [او] است ریشه خلقتش ، بعد در آن مقام ، در مرتبه و مقام عندیّت ملیک مقتدر است ، بعد التنزل در عالم طبیعت ، ظرف وجودی او صلب اشرف انبیا است . همه اینها دقائقی دارد ، ظرف وجودی او صلب اشرف انبیا و مرسلین باید باشد ، غیر از این نمی شود . کفو او ، بعد کیست ؟ آن کسی که اگر نبود آدم و من دونه کفو او نبود . آنچه مهم است این کلمه است : این همان نوری است که در صلب او قرار می دهم و از این نور همه خلفاء خودم را به وجود می آورم . آن خلفائی که بعد از انقضاء وحی من ، آنها هر یک خلیفة الله در عالم امکان هستند ، از حلم حسنی ، شجاعت حسینیه ، عبادت سجادیه ، مآثر باقریه ، آثار جعفریه ، علوم کاظمیه ، حجج رضویه ، جود تَقََوی ، نقاوت نقویه ، هیبت عسکریه ، غیبت الهیه ، همه مستخرج از این نور است . این است سرّ اینکه فاطمه شده زهراء .

گوهر همچو گوهری بود ، دیگر نمی شود گفت . یک کلمه برای کسی که بفهمد بس است ، آن کلمه این است :

امیرالمؤمنین که بود ؟ علی بن ابی طالب چه کسی بود ؟ آن کسی که جبرئیل بین زمین و آسمان گفت : لا فتی الاّ علی . آن کسی که یک ضربتش ، – یک ضربت [که] به اتفاق عامه و خاصه ، آنهائی که اهل درک هستند – ، یک ضربت او “افضل من عبادة الثقلین” ، همچو کسی لیلة المبیت به جای پیغمبر خوابید که همه ملکوت را متحیّر کرد “و من الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضاة الله” ، در غزوه احد کاری کرد که انبیا و مرسلین متحیّر شدند ، بدنش سوراخ سوراخ شد ، که فتیله می گذاشتند در این جراحات از این طرف ، از این طرف بیرون می آوردند ، پیغمبر اشک می ریخت ، او خنده می کرد ، [و] می گفت : یا رسول الله به رضای خدا هست ؟ همچو کسی کنار بدن او گفت : ای کاش علی مرده بود ، “نفسی علی زفراتها محبوسة ـ یا لیتها خرجت مع الزفرات” او شناخت چه گوهری بود ؟ چگونه زندگی کرد ؟ چگونه از دنیا رفت ؟ اصلا ً عقل مبهوت است .

این قضیه ای است … ، خوب دقت کنید ، ببینید چه منصبی نصیبتان شده ، کاری کنید که اسمتان قلم نخورد . اعیان علماء عامه نوشته اند این قضیه را : پیغمبر وارد شد ، دید دخترش وضع زندگی اش این است ، “علیها کساء” کسائی که پوشیده از پشم شتر است ، به یک دست دستاس می کند ، سید الشهداء را هم شیر می دهد ، تا پیغمبر وضع آن خانه را دید ، دمعت عیناه . خاتم ، قلب عالم است ، وقتی او منقلب بشود ، ملک و ملکوت منقلب می شود ، چه وضعی دید که اشک در چشمها حلقه زد . تا دید چشم پدر گریان است ، جمله ای گفت [که] جبرئیل مبهوت است ، نه من و تو . در مقابل پیغمبر عکس العمل اش این بود ، گفت : “یا رسول الله، الحمد لله علی نعمائه ، و الشکر لله علی آلائه” . نعمتها را یک طرف ، آلاء را یک طرف ، حمد بر آن ، شکر بر این . جبرئیل نازل شد گفت : یا رسول الله خدا می فرماید : “ولسوف یعطیک ربک فترضی” . این است ، این آیه در همچو وقتی نازل شد ، خلاصه آن قدر به تو خواهیم داد تا راضی بشوی ، بعد چه خواهد داد ؟ گفتنی نیست ، مبدأ این بود ، اما منتها چیست ؟ منتها این است – این جمله بس است – اول کسی که قدم بر بساط قرب خدا می گذارد فاطمه زهرا است ، اول کس او است ، حتی بر خاتم در این جهت مقدّم است . اول او وارد می شود ، بعد پدرش . این مطالب عقل هر حکیمی را مبهوت می کند ، مهم این است نه تنها شیعه نوشته ، عامه اعتراف کرده اند “اول من یدخل الجنة فاطمة” بعد چه خبر است ؟ [بعد که وارد بهشت] می شود تا مستقر می شود زارها آدم ومن دونه من النبیین . اول برنامه بهشت این است ، صد و بیست و چهار هزار پیغمبر به زیارت او می آیند ، حالا همچو کسی چه جور زندگی کرد ؟ چه جور از دنیا رفت ؟ ما چه وظیفه داریم ؟

اجر همه شما با خود اوست . کسی که خدا جواب خدمت آن زن را در آن بیابان این جور می دهد ، آیا خدمات شما در آن پیشگاه محو می شود ؟ کاری کنید که فردا حسرت نخورید . اگر یک هیئت بماند [و] روز سوم [جمادی الثانیه] بیرون نیاید ، حسرتی که خواهد خورد ابدی است و دیگر علاج ندارد ، [و آن حسرت این است] که من می توانستم به این وسیله مرهمی بر زخم دل زینب کبری بگذارم [و] نگذاشتم ، می توانستم با آن سینه زدن ، یا زهرا گفتن ، تسلیت به ولیّ عصر بگویم و نگفتم . مبادا این فرصت از دست برود . مبادا در [این] مملکت هیئتی بماند که امسال بیرون نیاید ، “وانذرهم یوم الحسرة اذ قضی الامر” ، ما گفتیم که فردا کسی گله نکند .

می دانید این هیئات اثرش چیست ؟ هیئتهائی که بیرون می آید ، این به سر و سینه زدنها یک دفتر ندارد . در دفتر خدا ثبت است ، اول در کتاب او ، لوح محفوظ او ، چون یگانه کنیز او فاطمه زهرا است . دوم در دفتر خاتم ثبت است ، برای اینکه این شور و نوای شما مرهمی به جراحت قلب خاتم انبیاء است ، “قل لا اسألکم علیه اجراً الا المودة فی القربی” . در دفتر امیرالمؤمنین ثبت است ، در دفتر حسن بن علی ثبت است ، در دفتر سیدالشهداء که آن شب با پای برهنه پای آن جنازه دویده ثبت است . وقتی بروید به مشهد امام هشتم جور دیگر به شما نظر می کند ، که این همان است که گوشه آن شهر برای مادر پهلوی شکسته من این قدم را برداشته . کاری کنید که امسال ان شاء الله [در این عزاداری ها] غیر از سالهای گذشته باشد ، و امسال در هر شهری همت کنید شام غریبان حتماً باید دسته سادات بالخصوص علاوه بر بقیه هیئات بیرون بیاید ، و در آن هیئت سادات ، غیر [از] سید نباید وارد بشود . غیر سادات در هر مقامی پشت سر آنها باشند. آن هیئت سادات – حتماً – در همه بلاد ، قصبات ، دهات بیرون بیاید . برای چه ؟ برای اینکه آن شب ، شب دفن اوست ، در آن شب آن جنازه رفت زیر خاک ، کنار جنازه اش هم امیرالمؤمنین یک نامه ای پیدا کرد ، در آن نامه نوشته بود : به فرزندان من … به فرزندان من تا قیامت سلام برسان . آن شام غریبان باید جواب این سلام داده بشود .

اللهم کن لولیک حجة ابن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه فی هذه الساعة وفی کلّ ساعة ولیاً وحافظا وقائدا وناصرا ودلیلا وعینا حتی تسکنه أرضک طوعا و تمتّعه فیها طویلا

عناوین مرتبط :

1. بیانات حضرت آیت الله وحیدخراسانی درباره جنایات در حال وقوع در بحرین و سایر بلاد اسلامی
2. فراخوان آیت الله‌ وحید خراسانی در آستانه نیمه شعبان
3. توصیه آیت الله وحید خراسانی درباره مسلمانان سومالی
4. حضرت آیت‌الله وحید: شنبه باید مملکت غوغا شود
5. توصیه های آیت الله وحید خراسانی در آستانه محرم ۱۴۳۳