رسالت حضرت زینب (سلام الله علیها)

رسالت حضرت زینب (س)

چون زینب (سلام الله علیها) تربیت شده خاندان وحی و امامت بود و به حقیقت دین آشنایی کامل داشت، وقتی دین را در دست عده‏ای ستم‏گر دید و مردم زمانه را از ظلم و جور حکام خود غافل یافت به صرافت دریافت اگر مردم را به گونه‏ای از بدعت‏ها و ظلم و ستم‏ها و ناحق بودن حاکمان زمانه آگاه نسازند از دین چیزی جز ظاهر آن باقی نمی‏ماند، از این رو با امام حسین(ع) همراه شد به امید آن که نادرستی‏ها و ناشایستگی‏ها را از دین بزدایند. البته تا زمانی که امام حسین(ع) در قید حیات بودند ایشان در همه امور از امام(ع) اطاعت می‏کرد، اما وقتی متوجه شد از مردان بنی‏هاشم کسی جز امام زین العابدین(ع) باقی نمانده و او هم چنان رنجور است که تا مدت‏ها توان ندارد به وظایف امامت خویش قیام کند تصمیم گرفت در کنار امام سجاد(ع) به رسالتی که برای خویش احساس می‏کرد عمل نماید. زینب(س) موارد زیر را از وظایف اصلی رسالت خویش می‏دانست:
۱٫ سعی داشت در هر فرصتی با خطبه و سخنرانی عمّال و حکومتیان را رسوا سازد و مردم را از جنایتی که آنان مرتکب شده بودند آگاه نماید، تا با مفتضح ساختن دستگاه حکومتی خون عزیزانش هدر نرود و انقلاب کربلا بی‏ثمر نماند، انقلابی که ثمره‏اش معیاری برای تمیز حق از ناحق بود.
۲٫ آرامش دادن به زنان و کودکان داغدیده تا مبادا با ناله و شیون دشمن کام گردند و دشمن از حال رقت بار آنان شاد شود.
۳٫ سومین وظیفه‏ای که زینب(س) خویش را به آن ملزم می‏دید مراقبت از امام سجاد(ع) بود، به همین علت خود را در جلو شمشیرهایی می‏انداخت که قصد داشتند امام را به شهادت برسانند.

گریه امام زمان بر اسیرى زینب(س)

حاج ملا سلطانعلى، که از جمله عابدان و زاهدان بود، مى گوید:
در خواب به محضر مبارک امام زمان (ع) مشرف شدم ، عرض کردم : مولاى من ! آنچه در زیارت ناحیه مقدسه ذکر شده است که فَلَاندبَنَّکَ صَباحاً وَ مَساءً وَ لَاَبکِیَّنَ عَینُک بَدَلَ الدُموعِ دَماً صحیح است؟
فرمود: آرى!
گفتم: آن مصیبتى که در سوگ آن، به جاى اشک خون گریه مى‌کنید، کدام است؟ آن مصیبت على اکبر است؟
فرمود: نه! اگر على اکبر زنده بود، او هم در این مصیبت، خون گریه مى‌کرد!
گفتم : آیا مقصود مصیبت حضرت عباس (ع) است؟
فرمود: نه! بلکه اگر حضرت عباس هم در قید حیات بود، او نیز در این مصیبت خون گریه مى‌کرد!
عرض کردم: آیا مصیبت حضرت سیدالشهداء (ع) است؟
فرمود: نه! اگر حضرت سید الشهداء (ع) هم بود، در این مصیبت خون گریه مى‌کرد!
پرسیدم: پس این کدام مصیبت است؟
فرمود:
مصیبت اسیری عمه‌ام زینب (س) است.

وفات حضرت زینب(س)
محققان درباره تاریخ وفات حضرت زینب و محل دفن آن بزرگوار به یک رأی و نظر نیستند، اما بیشترینه آنان بر این عقیده تأکید دارند که زینب(س) بعد از واقعه عاشورا یک سال و نیم بیشتر زنده نبود و قبر آن حضرت در شام است.

عناوین مرتبط :

1. زینب، آئینه‌ی صبر
2. حرم حضرت زینب (س) در سوریه تعطیل شد
3. حضرت زینب (سلام الله علیها) سرچشمه صبر
4. شیرین زبانی حضرت ابوالفضل و زینب کبری(سلام الله علیهما) در حضور پدر